ربيع بن أحمد الأخويني البخاري
312
هداية المتعلمين في الطب ( فارسى )
از قبل سؤ المزاج شوشه بوذ كى يا خشك بوذ يا تر يا « 1 » كرم بوذ يا سرد « 1 » يا آماس بوذ يا ريش بود . و اما « 2 » انج عرض بوذ يا از قبل ذات الجنب بوذ يا آماس جكر يا از قبل تريها كى از مغز فروذ آيذ و به همه رويها ببايذ دانستن كى علاج سبب بيمارى را بايذ كردن نه مر « 3 » عرض را و لكن اينجا هم سبب را بايذ علاج « 4 » كردن و هم عرض را از قبل آنك به همه رويها يارى بايذ داذن « 5 » طبيعت را ببيرون آوردن خلط « 6 » به دو ببريدن سبب وى و اين سرفه جن دشوار شوذ و نفث از شوشه برنيايذ و بيمار را برنجانذ و بوذ كى خبه كند و بميرذ مفاجا « 7 » ( f . 245 ) . اكنون بيش از آنك بمعالجت مشغول كردم « 8 » يكى مقدمه آرم تا ترا غرض معالجت بديد آيذ « 9 » . آكاه باش كه دشوارى برامدن نفث و بصاق يا از قبل بسيارى اين خلط بوذ و علاج وى استفراغ آن خلط بوذ بفصد يا باسهال تا آن خلط « 10 » بيارذ . يا سبب دشوارى برآمدن تنكى خلط بوذ و علاج وى سطبر - كردن آن خلط بوذ بصمغ و نشاسته و كثيرا و كرينج « 11 » و آب بايه يا سبب سطبرى خلط بوذ و علاج وى تنك كردن [ بوذ ] « 12 » بتخم كرفس « 13 » بيخ وى « 13 » و تخم رازيانه و بيخ وى و انيسون و برّ سياوشان و جعده و زوفا خشك و فراسيون و ايرسا و عنصل و
--> ( 1 - 1 ) - ف : سرد بود يا كرم ( 2 ) - ف : فاما ( 3 ) - ف : « مر » ندارد ( 4 ) - ف : « علاج » ندارد ( 5 ) - ف : بايذ كردن ( 6 ) - ف : خلطى ( 7 ) - ف : بمفاجا ( 8 ) - ف : مشغول شوم ( 9 ) - ف : ظاهر شوذ ( 10 ) - ف : افزوده . را ( 11 ) - ف : كرنج ب ه : برنج ( 12 ) - از « ف » و « ب ه » افزوده شد . ( 13 - 13 ) - ف : ندارد